گفت : به من بگو از قول او « و برميدارند عرش پروردگار را آن روز هشتا » اين چگونه مىشود با اينكه گفتى خدا عرش و آسمانها و زمين را برميدارد ؟ امير المؤمنين فرمود : راستى خدا تبارك و تعالى عرش را از چهار نور آفريده ، نور سرخ كه سرخى از آنست ، و نور سبز كه سبزى از آنست ، و نور زرد كه زردى از آنست ، و نور سفيد كه سفيدى از آنست و آنست دانشى كه خدا به حاملان داده ، و آن از نور عظمت اوست كه بعظمت و نورش دلهاى مؤمنان را بينا كرده و نادانان بعظمت و نورش او را دشمن دارند . و بعظمت و نورش همه آفريده‌ها در آسمان و زمين به كارهاى گوناگون به دو وسيله جويند و هم به كيشهاى مشتبه ( و پراكنده خ ب ) و هر چيزى برداشته شده است و خدا بنور و عظمت و قدرتش او را دارد ، و براى خويش تواناى زيان و سود و نه مرگ و زندگى و نه زنده شدن ندارند همه چيز برداشته شده است و خدا تبارك و تعالى نگهدار آن دو است كه از جا بدر نشوند ، و آنها را فرا دارد از هر چيز ، و زندگى هر چيز است ، و روشنى هر چيز ، منزه است و برتر از آنچه گويند برترى والائى . به او گفت : به من بگو : خدا عز و جل كجا است ؟ فرمود : اينجا ، آنجا ، بالا پائين ، فراگيرنده بما و بهمراه ما و اينست قول او « نيست رازگوئى سه كس جز آنكه او چهارم آنها است و نه پنج كس جز آنكه او ششمى آنها است ، و نه كمتر از آن و نه بيشتر جز آنكه او بهمراه آنها است هر كجا باشند 70 - المجادله » و كرسى محيط است بآسمانها و زمين و آنچه ميان آنها است و آنچه زير زمين است ، و اگر آواز كنى راستش كه او ميداند نهان و نهانتر را ، و اينست قول خدا تعالى « فرا دارد كرسيش آسمانها و زمين را و ناتوان نكند نگهداريشان او را و اوست و الا و بزرگ ، 257 - البقره » و آنان كه عرش را بر دوش دارند همان دانشمندانند كه خدا دانشش را به آنها داده و از اين چهار چيزى بدر نيست كه خدايش در ملكوت خود آفريده ، آن